** دبستان غیردولتی پسرانه مشعل دانش **

شاید شما والدین کلاس اول از خود پرسیده با شید که :  

روند فراگیری چگونه است ؟  

چرا روند یادگیری خواندن ، نوشتن وحساب کردن برای برخی از کودکان ساده است در حا لی که تعدادی دیگر در تمام دوران مدرسه باید باخود در حال کشمکش باشند  ؟

کودک چه زمانی  شروع به یادگیری می کند ؟ والدین چگونه می توانند اولین سنگ بنای یک آموزش موفق رابرای فرزند خود پایه گذاری کنند ؟

برای پا سخ به این سوالات ابتدا بهتر ا ست به این سؤال پا سخ داد :

کودک شما چگونه یاد می گیرد ؟

شما ازابتدا با کودک خود زندگی کرده اید وبهتر از هر کسی ویژگیهای او ، احساسات او وروش برقراری ارتباط با او رامی دانید واورادرک می کنید. شما متخصص کودک خود هستید.شما به عنوان پدرومادرومهم ترین فرد ، دراین رابطه باید مجهز به دانش واطلاعات خاصی دراین زمینه باشید، ولی به رغم این موضوع جای تعجب است که به سختی می توان کلاس هایی راپیداکردکه پدران ومادران بتواننددرآنجا آموزش های لازم رادراین زمینه فراگیرند.بنابراین پدر ومادرشدن حالتی شبیه شغل دوم پیدا می کند که، بدون تخصص کافی ودرفرصت های اضافی به آن پرداخته می شود .

کودک خود را بی پناه نگذارید !متاسفانه این یک حقیقت است که بسیاری از کودکان ما ، و لو به صورت گاه به گاه هم که باشد خود را درمانده وبی پناه احساس می کنند . به آنها گفته می شود که چه چیزی را باید یاد بگیرند ولی بسیار به ندرت با آنها تمرین می شود که چگونه یاد بگیرند . این مسئله در دراز مدت می تواند پیامد های سنگینی را به دنبال داشته باشد مثل سرکشی ولجاجت در مدرسه ، احساس بی کفایتی ودر گیری با معلم .

با فرزند خود همراه با شید ، هوشیار باشید و در جای لازم به او کمک کنید . چاره ی دیگری ندارید چون شما هستید که باید خلاء هایی را پر کنید که سیستم آموزشی قادر به پر کردن آنها نیست والبته پر کردن همه ی این خلاء ها هم ، وظیفه ی سیستم آموزشی نیست .

شما به عنوان والدین در توسعه ی استعدادهای اختصاصی کودک مسؤل هستید !

هر کودک هنگام ورود به دبستان ساختار مغزی کاملا منحصر به فردی دارد . یا به عبارت دیکر دارای استعدادهای ویژه ای است که باید پرورش داده شود ، ولی مدرسه محل مناسبی برای پرورش این استعدادهای اختصاصی نیست  ؛ زیرا در کلاس های 30-20 نفری ، برای معلم غیر ممکن است که با هر یک از دانش آموزان به تناسب استعدادهای فردی و آموخته های قبلی آنان به اندازه ی کافی کارکند . در مدرسه به طور معمول برنامه ی آموزشی از پیش تعیین شده مثل یک کاتالوگ آموزشی محور اصلی ومعیار همه چیز است وبه همین دلیل اغلب به جای پرورش نقاط قوت دانش آموزان ، آنها رابه خاطر نقاط ضعفشان سرزنش می کنند . نقش والدین دراینجا جبران کاستی هاو برقراری تعادل است . والدین باید نقاط ضعف کودک را بیابند وضمن رفع آن نقاط قوت اورا پرورش دهند .

بهترین روش های آموزشی برای دبستا نی ها

کودکان دراین سنین نمی توانند یا به ندرت قادر هستند که برای خود روش های آموزشی ابداع کنند و به کار گیرند . به فکر آنها نمی رسد که برای یادگیری ازروش تکرار یا تداعی معانی استفاده کنند ، ولی می توانند این روش های ساده را اگر به زبان کودکانه برای آنها گفته شود ،یاد بگیرند .  بچه ها ی شش هفت ساله خیلی سریع یاد می گیرند ولی توجه به روش ها وتشریفات هم اهمیت  فراوانی دارد. برای مثال یکی می گوید من مسائل ریاضی را با استفاده از مهره ها خیلی سریع تر وراحت ترحل می کنم ، یکی دیگر می گوید من وقتی کلمات را کشیده بیان می کنم بهتر می توانم آنها را بنویسم . کودک دراین سن متوجه می شود که چه چیزی را یاد گرفته وچه چیزی را یاد نگرفته است . ولی هنوز نمی داند که برای آموختن  مطالب مشکل تر باید انرژی بیشتری صرف کند .

 نکات قابل توجه برای والدین

کودک شما گرچه کوچک است ولی شخصیت دارد و دارای احترام است .

بهترین اوقات خود را صرف کودک خود کنید .

برای کودک خود برنامه ریزی کرده وطبق برنامه عمل کنید .

هم صحبتی با کودک،  جزئی از زندگی مشترک خانواده است  .

استرس شوق آموختن را ازبین می برد ؛.خوش بینی را به کود ک خود بیاموزید .

زبان نوازش برای کودک ، از کلمات گویاتر است .

هماهنگی درخانواده توانایی حل مشکلات را به کودک می دهد.

شرایط محیطی مناسب ومکانی ثابت برای آموزش کودک خود انتخاب کنید .

دیدن ، شنیدن ولمس کردن ، راه ها ی اصلی آموختن هستند .

از اشتیاق کودکان برای آموزش استفاده کنیدو به کارهای کودکان ابراز علاقه مندی واشتیاق کنید 

فواید یادگیری و آگاهی رابرای کودکان بیان کنید .

تمرین وتکرار اساس تثبیت آموخته هاست و باید برای کودک به صورت یک عادت درآید .

تیپ آموزشی فرزند خود را بشناسید  ( تیپ مشاهده ای ، تیپ شنیداری ، تیپ عملگرا )