نام مدرسه : مشعل دانش
نوع مدرسه : غيرانتفاعي ( غيردولتي )
جنسيت : پسرانه
مقطع : پیش دبستان و دبستان
سال تاسيس : 1391
آموزش و پرورش استان اصفهان
نام مدرسه : مشعل دانش
نوع مدرسه : غيرانتفاعي ( غيردولتي )
جنسيت : پسرانه
مقطع : پیش دبستان و دبستان
سال تاسيس : 1391
ا سامی کارکنان دبستان غیر دولتی پسرانه ی مشعل دانش درسال تحصیلی 92- 91
مدیریت وبلاگ : زهره السادات اولیائی
مدیر و موسس : جناب آقای اصغر حدیدی
معاونت دبستان : جناب آقای مهران باقری
مربی پیش دبستان : سرکار خانم مژگان پارسایی
آموزگار پایه اول : سرکار خانم زهره السادات اولیائی
آموزگار پایه دوم : سرکار خانم الهام شماعی
آموزگارپایه چهارم : سرکار خانم زهرا مولایی
آموزگارپایه پنجم : سرکار خانم اعظم مولایی
مربی بهداشت : سرکار خانم لیلا افشاری
مربی ورزش : سرکار خانم فروغ عبدی
خدمات : سرکار خانم انصاری
اهداف دبستان غیر دولتی پسرانه مشعل دانش
v آشنا نمودن دانش آموزان نسبت به آئین های مذهبی ، ملی ، اجتماعی و ...
v شناخت استعدادها ی دانش آموزان و راهنمایی آنها در مسیر درست
v تقويت صفات اخلاقي پسنديده
v پرورش هوش و استعداد تحصيلي
v تقويت نظم و انضباط فردي
v ايجاد روابط اجتماعي مطلوب ( ارتباط با دوستان و بزرگترها )
v تقويت حس مسئوليت پذيري ، اعتماد به نفس و كنجكاوي
v بالا بردن مهارتهاي حسّي( خوب ديدن ، خوب شنيدن و ....
v تقويت نگرش و ديد دانش آموز نسبت به پدیده های مختلف
v پرورش قدرت تكلّم و استفاده از بیان صحیح در ارتباطات اجتماعی
v سواد آموزی دانش آموزان و پرورش و تقویت مهارت خواندن ،
نوشتن ، محاسبه کردن ، تحلیل کردن ، و........
v تقويت حس قانون پذيري ( در مدرسه و جامعه )
v ترویج فرهنگ تحقیق و پژوهش در بین دانش آموزان
v تقويت قدرت تفكر دانش آموز
v تقويت مهارت دستی
در این قسمت به معرفی کتاب برای کودکان و نوجوانان پرداخته ایم . تمام کتابهای زیر
دارای محتوای آموزشی بوده و از بهترین و معتبر ترین انتشارات کشور یرگزیده شده اند
که جهت سهولت در انتخاب شما والدین عزیز به سه بخش " پیش دبستان " ، " دبستان "
و " والدین " تقسیم بندی شده است .
جهت مشاهده روی گزینه مورد نظر کلیک نمایید

اختلال كم توجهي- بيش فعالي در كودكان
(Hyperactive)
اين اختلال در بر گيرنده كودكاني است كه از دستورها اطاعت نمي كنند ، از لحاظ هيجاني تحريك پذير و خشن هستند ، پيوسته از يك فعاليت به كار ديگري مي پردازند بدون اينكه هيچ يك را به سر انجام برسانند ، تمركز و توجه در كارها و يا فعاليتها و بازيها در اين كودكان پايدار نيست ، اغلب به نظر مي رسد كه حواسشان جاي ديگري است و يا گوش نمي دهند و اينطور به نظر مي رسد كه آنچه را كه گفته شده است نشنيده اند ، اكثر اين كودكان بد اخلاق ، ستيزه جو ، نافرمان و پرخاشگر هستند و با كودكان ديگر ميانه خوبي ندارند و به طور كلي لجوج ، رياست طلب و بي انضباط هستند ، رفتارهاي غير قابل پيش بيني انجام مي دهند ، مرتب در حرف ديگران مي پرند ، اشيا را از ديگران مي قاپند و به چيزهايي دست مي زنند كه اجازه آن را ندارند .
اين كودكان وقتي كه بزرگتر مي شوند در كارهاي گروهي مشكل دارند و در مدرسه نمي توانند يكجا آرام بگيرند به طور مكرر از جاي خود بلند مي شوند و يا از ميز آويزان مي شوند. بيش فعالي ممكن است به صورت بر قراري ، ناآرامي در جاي خود ، دويدن ، جهيدن و بالا و پايين پريدن در موقعيتهاي نامربوط ، ناتواني در ساكت ماندن و يا بيش از حد حرف زدن نيز نمود مي يابد.

* كمك به كودك خود در آموختن رياضيات *
بسياري از اوليا براي كمك به كودك خود در آموختن رياضيات ، سعي ميكنند به روشهاي گوناگون متوصل شوند تا مفاهيم پيچيده ي رياضي را به او بياموزند . براي اينكه كودك بهترين كمك را دريافت كند ، بايد هدف را ايجاد اشتياق هرچه بيشتر در نظر گرفت و سعي كرد تا آنجا كه ممكن است فشار را كاهش داد . انگيزه ي يادگيري را با نشان دادن كاربرد گسترده رياضي در زندگي روزمره و اينكه خود اوليا احساس منفي خود را از رياضي به كودك القا نكنند ، مي توان قوي تر ساخت .
سعي كنيد احساس شخصي شما نسبت به رياضي ، شناخت كودك را از دنياي اعداد و محاسبات تحت تاثير قرار ندهد. زمان روش هاي آزار دهنده اي براي آموزش مفاهيم رياضي سپري شده و نگاه جديد سعي در هر چه بيشتر كاربردي تر ساختن اين آموزش دارد تا آموخته هاي كودكان با جهان واقعيت سازگارتر باشد .
با كاربرد روزمره رياضي در زندگي ، كودك به اهميت اين مهارت پي خواهد برد. مثلا به هنگام پرداخت صورت حساب خريد يا اندازه گيري متراژ منزل يا محاسبه وزن مواد غذايي در آشپزي ، مي توان كودك را به كمك طلبيد . با توضيح شغل هاي مختلف مثل مهندسان ، دارو سازان و ستاره شناسان ، ديد گاه او به كاربرد رياضي گسترده تر خواهد شد .
با صداي بلند حساب كردن در منزل يا فروشگاه ، كه روند محاسبه را به كودك نشان مي دهد نيز روش موثري است . مثلا ، وقتي كودك از شما تقاضاي شيريني مي كند با گفتن اينكه " خوب ، اگر از اين پنج شيريني يكي را تو بخوري و يكي هم خواهرت بخورد براي من و پدرت چند تا باقي مي ماند؟ " از او بخواهيد كه او هم با صداي بلند حسابش را به شما بگويد . مهمتر از جواب درست يا نادرست او ، روالي است كه او براي رسيدن به جواب استفاده مي كند .
بسته به علاقه كودك و البته نظر معلم او ، گاهي و نه هميشه ، ماشين حساب و نرم افزار هاي رايانه اي براي ايجاد هيجان نسبت به مفاهيم رياضي و محاسبات مفيد خواهد بود .
يك ساعت عقربه اي براي كودك تهيه كنيد . گاهي از او سئوالاتي در مورد زمان بپرسيد . مثلا : " اگر برادرت ساعت 4 بيايد ، چند دقيقه ي ديگر بايد منتظر باشيم ؟"
** مقدمه **
بدرفتاریهای کودکان دلایل مختلفی میتواند داشته باشد. باید ابتدا شناسایی کنید که دلیل بدرفتاری کودک شما چیست و سپس اقدام به رفع آن کنید. ممکن است یک ناراحتی جسمی موجب این بدرفتاری باشد، یا یک مساله تربیتی در کار باشد و دلیل بدرفتاری آنها در شیوه برخورد و تربیت شما نهفته باشد. با بررسی این عمل میتوانید راهکارهای مفیدی را به کار ببندید تا رفتار او را تعدیل کنید و به او و به خودتان کمک اساسی بکنید.
** به وضعیت جسمانی کودک خود توجه کنید **
گاهی اوقات دلیل بدرفتاری کودک یک ناراحتی جسمی است. برخی از کودکان در شرایطی که دردی دارند یا بیمار هستند یا بیتحرک میشوند، خیلی زود عصبانی میشوند و جیغ راه میاندازند و شاید آرام کردن آنها در این شرایط کار دشواری باشد. با بررسی احتمال وجود یک دلیل جسمی و شناسایی آن اقدام به رفع آن مشکل میکنید و بدرفتاری کودک شما نیز از بین میرود .

** به وضعیت تغذیه کودک خود توجه کنید **
کودکان در حال رشد هستند و باید نیازهای تغذیهای آنها به خوبی برآورده شود. کمبود برخی موارد در بدن تحرکپذیری کودک را افزایش میدهد و در این صورت ما ممکن است تعجب کنیم که چرا با وجود اعمال شیوههای تربیتی خوب و مناسب ، نتیجه خوبی نمیگیریم. برای این کار حتما از متخصصین کمک بگیرید .

اغلب کودکان زمانی که احساس خواب میکنند، بیقرار و تحریکپذیر میشود. پدران و مادران باید به این نکته آگاه باشند و اینگونه رفتارهای کودک خود را حمل بر عصبانیت و خشم و بیقراری نکنند. در چنین مواقعی ، طرح یک برنامه خوب خواب و ترغیب او به استراحت و خواب رفتن به شیوههای خوب ، مشکل را حل خواهد کرد و لازم نیست شما زیاد نگران شده و سخت بگیرید .
** الگوی مناسبی برای فرزندان خود باشید **
کودکان بسیاری از رفتارهایی را که دارند از بزرگترها یاد می گیرند، حتی رفتاری را که به نظر ما چندان مهم نبوده و باور کردنی نمی رسد که کودک با این سرعت آن را فرا گرفته باشد. کودکان از ما یاد میگیرند که در مواقع ناراحتی چگونه مساله خود را مطرح کنند. والدینی که ناراحتی خود را با هیجانات منفی و ناراحتی زیاد نشان میدهند، همین الگو را به فرزندان خود نیز منتقل میکنند. برای جلوگیری از خشونت و بدرفتاری کودکان خود باید پدر و مادری آرام باشیم

تماشای فیلم های خشن ، کارتونهای نامناسب و بازیهای کامپیوتری با تاثیری که در فعالیت بخشهایی از مغز میگذارند، بدرفتاری را در کودکان سبب میشوند. کودکان را از تماشای فیلمهای بزرگسالان منع کنیم و اگر قرار است دیگر اعضا خانواده چنین فیلمهایی را تماشا کنند، در ساعاتی باشد که یا کودک در منزل نیست یا در خواب است. حضور کودک در خانه در حالی که دیگر اعضا مشغول تماشای یک فیلم هیجانی هستند و او را از تماشای آن منع میکنند راهکار مناسبی نیست .
لطفا به ادامه مطلب مراجعه فرمائید
یکی از انحرافاتی که موجب شکایت والدین از فرزندان خود میباشد، درغگویی است. اکثر والدین از این شکایت دارند که فرزندانشان ، با وجود اینکه از هیچگونه رسیدگی در تربیت وی قصوری به عمل نمیآید، درغگو بار آمده یا مغلطه و اغراق میکنند. آنان از این بابت ناراحتند که آدمهای متدینی هستند، پرهیزگارند، دروغ نمیگویند. لقمه حرام نمیخورند و برای تربیت صحیح کودکان حتیالمقدور از تمام امکانات تربیتی استفاده میکنند، او را از بچههای درغگو و کم تربیت دور نگه میدارند، برای راستگویی تشویق میکنند، ولی با این وصف چرا باید درغگو از آب درآید .
چرا بعضی از کودکان دروغ میگویند؟
دروغگویی نیز
مثل سایر انحرافات اخلاقی و عاطفی ، خالی از علت نیست. عامل
و انگیزهها هستند که کودکان را در مسیر انحرافات قرار میدهند و یا برای سالهای
بعد و انحرافات عارضی در آنان ، زمینهسازی میکنند. بعضی از والدین با امتناع یکی
دو تا از غرایز خیال میکنند که کار تمام شده و از سایر مسائل غریزی کودکان غافل
میمانند .
در صورتی که اگر بخواهیم کودکان خود را با شخصیتی مثبت و
عالی به بار آوریم، باید همه استعدادهای مثبت آنان را پرورش داده و ضمن ایجاد هماهنگی
بین استعدادهای مثبت ، استعدادهای منفی را تضعیف و به سرحد انهدام بکشانیم و این
کار با امتناع غرایز مثبت آنان از راه صحیح و انهدام یا هدایت غرایز منفی امکان
پذیر میباشد. با غرایز چهارگونه رفتار میتوانیم داشته باشیم. اقناع غریزه در حد
امکان و به صورت معمولی ، سرکوب غریزه ، تعریف غریزه و تصعید غریزه. حال ببینیم که
با کودکان خود چه کردهایم؟ آیا به راستی صالح و قادر بودهایم که غرایز آنان را
اقناع یا غرایز سرکوب و تعریف شدهشان را هدایت و تصعید نماییم؟
آیا به راستی
استعدادهای مثبت آنان را پرورش دادهایم؟ آیا در مورد انهدام یا اصلاح استعدادهای
منفی آنان را پرورش دادهایم؟ آیا در مورد انهدام یا اصلاح استعدادهای منفی آنان
قدم مثبتی برداشتهایم؟ آیا اصولا شناخت صحیح و مهارت لازم را درباره مسائل تربیتی
دارا بودهایم یا همهاش حرافی بوده و بس؟ آیا پرهیزگار بودن و لقمه حرام نخوردن
کافی است؟ همانطوری که در این زمینه چراها زیاد است، آیاها هم نسبتا زیاد میباشد
.
دروغگویی مثل سایر انحرافات اخلاقی و عاطفی علل و انگیزههایی دارد که یکی از آنها ناتوانی میباشد. وقتی که شما کودک را ترس مسایل موهوم ، در منزل در حال اسارت و به صورت زندانی نگه داشته اید و آزادیهای او را ندانسته از دستش میگیرید و همراه خشونتهایی که از خود بروز میدهید او را در احساس عجز و ناتوانی غوطهور میسازید ناچار است که از دست شما و ستمکاریهایی که مسبت به وی روا میدارید بگریزد و امیال و غرایز خود را به نوعی و به هر نحو ممکن ارضا نماید و برای این کار ناگزیر است که در مقابل شما به دروغ متوسل شود مادر میگوید با "الف" بازی نکن زیرا "الف" کودک بیتربیتی است. اما کودک وقتی از منزل خارج میشود و در کوچه "الف" میبیند. بنابه نیازهای غریزی و عاطفی ، یا با او صحبت میکند. به بازی مشغول میشود و بعد که زمان برگشتن به منزل فرا رسید به محض ورود به خانه ، مادر میپرسد: در کوچه با چه کسی بازی میکردی؟ جواب می دهد با "ج" زیرا اولا دلش میخواهد مادر را راضی نگهدارد و خود را حرف شنو نشان دهد. ثانیا دلش نمیخواهد که مادر با علم و اطلاع از اصل قضیه به ممانعت خشونت آمیزی دست بزند لذا به حربهای که در نظر او راحتترین و کارآترین حربههاست یعنی به دروغ متوسل میشود .

شاید شما والدین کلاس اول از خود پرسیده با شید که :
روند فراگیری چگونه است ؟
چرا روند یادگیری خواندن ، نوشتن وحساب کردن برای برخی از کودکان ساده است در حا لی که تعدادی دیگر در تمام دوران مدرسه باید باخود در حال کشمکش باشند ؟
کودک چه زمانی شروع به یادگیری می کند ؟ والدین چگونه می توانند اولین سنگ بنای یک آموزش موفق رابرای فرزند خود پایه گذاری کنند ؟
برای پا سخ به این سوالات ابتدا بهتر ا ست به این سؤال پا سخ داد :
کودک شما چگونه یاد می گیرد ؟
شما ازابتدا با کودک خود زندگی کرده اید وبهتر از هر کسی ویژگیهای او ، احساسات او وروش برقراری ارتباط با او رامی دانید واورادرک می کنید. شما متخصص کودک خود هستید.شما به عنوان پدرومادرومهم ترین فرد ، دراین رابطه باید مجهز به دانش واطلاعات خاصی دراین زمینه باشید، ولی به رغم این موضوع جای تعجب است که به سختی می توان کلاس هایی راپیداکردکه پدران ومادران بتواننددرآنجا آموزش های لازم رادراین زمینه فراگیرند.بنابراین پدر ومادرشدن حالتی شبیه شغل دوم پیدا می کند که، بدون تخصص کافی ودرفرصت های اضافی به آن پرداخته می شود .
کودک خود را بی پناه نگذارید !متاسفانه این یک حقیقت است که بسیاری از کودکان ما ، و لو به صورت گاه به گاه هم که باشد خود را درمانده وبی پناه احساس می کنند . به آنها گفته می شود که چه چیزی را باید یاد بگیرند ولی بسیار به ندرت با آنها تمرین می شود که چگونه یاد بگیرند . این مسئله در دراز مدت می تواند پیامد های سنگینی را به دنبال داشته باشد مثل سرکشی ولجاجت در مدرسه ، احساس بی کفایتی ودر گیری با معلم .
با فرزند خود همراه با شید ، هوشیار باشید و در جای لازم به او کمک کنید . چاره ی دیگری ندارید چون شما هستید که باید خلاء هایی را پر کنید که سیستم آموزشی قادر به پر کردن آنها نیست والبته پر کردن همه ی این خلاء ها هم ، وظیفه ی سیستم آموزشی نیست .
شما به عنوان والدین در توسعه ی استعدادهای اختصاصی کودک مسؤل هستید !
هر کودک هنگام ورود به دبستان ساختار مغزی کاملا منحصر به فردی دارد . یا به عبارت دیکر دارای استعدادهای ویژه ای است که باید پرورش داده شود ، ولی مدرسه محل مناسبی برای پرورش این استعدادهای اختصاصی نیست ؛ زیرا در کلاس های 30-20 نفری ، برای معلم غیر ممکن است که با هر یک از دانش آموزان به تناسب استعدادهای فردی و آموخته های قبلی آنان به اندازه ی کافی کارکند . در مدرسه به طور معمول برنامه ی آموزشی از پیش تعیین شده مثل یک کاتالوگ آموزشی محور اصلی ومعیار همه چیز است وبه همین دلیل اغلب به جای پرورش نقاط قوت دانش آموزان ، آنها رابه خاطر نقاط ضعفشان سرزنش می کنند . نقش والدین دراینجا جبران کاستی هاو برقراری تعادل است . والدین باید نقاط ضعف کودک را بیابند وضمن رفع آن نقاط قوت اورا پرورش دهند .
بهترین روش های آموزشی برای دبستا نی ها
کودکان دراین سنین نمی توانند یا به ندرت قادر هستند که برای خود روش های آموزشی ابداع کنند و به کار گیرند . به فکر آنها نمی رسد که برای یادگیری ازروش تکرار یا تداعی معانی استفاده کنند ، ولی می توانند این روش های ساده را اگر به زبان کودکانه برای آنها گفته شود ،یاد بگیرند . بچه ها ی شش هفت ساله خیلی سریع یاد می گیرند ولی توجه به روش ها وتشریفات هم اهمیت فراوانی دارد. برای مثال یکی می گوید من مسائل ریاضی را با استفاده از مهره ها خیلی سریع تر وراحت ترحل می کنم ، یکی دیگر می گوید من وقتی کلمات را کشیده بیان می کنم بهتر می توانم آنها را بنویسم . کودک دراین سن متوجه می شود که چه چیزی را یاد گرفته وچه چیزی را یاد نگرفته است . ولی هنوز نمی داند که برای آموختن مطالب مشکل تر باید انرژی بیشتری صرف کند .
نکات قابل توجه برای والدین
کودک شما گرچه کوچک است ولی شخصیت دارد و دارای احترام است .
بهترین اوقات خود را صرف کودک خود کنید .
برای کودک خود برنامه ریزی کرده وطبق برنامه عمل کنید .
هم صحبتی با کودک، جزئی از زندگی مشترک خانواده است .
استرس شوق آموختن را ازبین می برد ؛.خوش بینی را به کود ک خود بیاموزید .
زبان نوازش برای کودک ، از کلمات گویاتر است .
هماهنگی درخانواده توانایی حل مشکلات را به کودک می دهد.
شرایط محیطی مناسب ومکانی ثابت برای آموزش کودک خود انتخاب کنید .
دیدن ، شنیدن ولمس کردن ، راه ها ی اصلی آموختن هستند .
از اشتیاق کودکان برای آموزش استفاده کنیدو به کارهای کودکان ابراز علاقه مندی واشتیاق کنید
فواید یادگیری و آگاهی رابرای کودکان بیان کنید .
تمرین وتکرار اساس تثبیت آموخته هاست و باید برای کودک به صورت یک عادت درآید .
تیپ آموزشی فرزند خود را بشناسید ( تیپ مشاهده ای ، تیپ شنیداری ، تیپ عملگرا )
ارتباط مطلوب:
* یکدل بودن والدین نسبت به هم و برخورداری از روابط صمیمانه
* احترام به فرزندان و پرهیز از تحقیر و انتقاد نابجا
* تشکیل جلسه خانوادگی و مشورت با فرزندان
* قرار دادن وقت مناسب و کافی برای فرزندان
* اهمیت به اندیشیدن , درک مشکل و پیدا کردن راه حل با کمک هم
* استفاده از تذکر و توبیخ در وقت مناسب
توجه به امور تحصیلی فرزندان:
* فراهم کردن زمینه پیشرفت با ایجاد فضای شاد
* آموزش برنامه ریزی و روش صحیح مطالعه4
* پیگیری های لازم از امور تحصیلی به منظور اطلاع و ارزیابی
* توجه به رفت و آمد فرزندان و دوستان
* همکاری با اولیای مدرسه